Alain Stout

Rust in Vrede

Rust in Vrede

Teveel vrienden en familie verloren op een veel te jonge leeftijd, vaak veel jonger dan mij…

Je ziet dat ik meer jonge vrienden heb verloren dan oude familieleden. Er is altijd problemen in het spel, alcohol, drugs, depressies. Naast alcohol gerelateerde trauma’s, is dit ook het bewijs, om het anders te gaan doen, want de feiten spreken voor zich. Waar het allemaal naar toe leidt, of een ongelukkig leven, of een einde aan je leven.

Dit geeft aan, wat je niet wilt, wat is gebeurd, kun je niet meer veranderen, alleen ter motivatie gebruiken, nog harder te werken, het nog beter te doen, voor alles, maar misschien ook voor deze mensen, die het niet meer kunnen.

  1. Begon toen ik een jaar of 14 was, een maatje, 16 jaar, verongelukt tijdens een scooter ritje.
  2. Toen een jongen die ik leerde kennen tijdens rappen, ook rond 16 jaar, verongelukt op de brommer.
  3. Iemand die ik had leren kennen tijdens werk, voor de trein gesprongen.
  4. Toen een jongen waarmee ik rapte, toen ik een jaar of 21 was, tijdens kerst, hij verongelukte in de auto samen met zijn vader, neef en buurman. Alleen zijn moeder overleefde de ramp. Een botsing met een Dodge op de vierhavenstraat.
  5. Toen een jongen die ik kon, doodgeschoten in Hoogvliet op Oude Wal, rond de leeftijd van 21 jaar.
  6. Toen iemand die ik kon, een vader van een maatje van me, persoonlijk had leren kennen, zelfmoord, rond de 50 jaar.
  7. Iemand op het werk, hartaanval.
  8. Toen een vriendin, die ik heel goed heb gekend, maar de laatste jaren elkaar uit het oog verloren, hoogstwaarschijnlijk zelfmoord, ze was ook rond de begin 20.
  9. Toen een maatje van me aan de enge k-ziekte, ook rond 25 jaar.
  10. Toen iemand die ik kon ook via zelfmoord rond de 30 jaar.
  11. Mijn beide oma’s in 2020, 1 aan euthanasie, vanwege ziektes, er niet meer mee kon leven, en de andere ook waarschijnlijk vanwege ziektes, tijdens het eten, weg was gevallen. Allebei de 80 niet gehaald.
  12. Een maatje van me, verongelukt via de motor, rond de 30 jaar.
  13. Een maatje van me op leeftijd in de 60 jaar, via tumor in zijn hoofd.
  14. Dan dit jaar 2021 helaas Peter R. De Vries, de eer had hem te mogen ontmoeten bij een cyber security lezing op de kamer van koophandel in Rotterdam.

Niemand wilt dit, ik al helemaal niet, moet er toch mee dealen, niemand om mee te praten, die het snapt, ze kunnen medeleven tonen, maar uiteindelijk moet je het zelf een plaats zien te geven, te begrijpen, leren mee te dealen. Wil het er helemaal niet over hebben, of dat het gebeurd was. Het is niet mijn keus of schuld. Toch is het gebeurd en moet je het een plek zien te geven, of je het wilt of niet. Ieder leven is anders.

De dood, hoort bij het leven, alleen niet op zo’n nare manier, is onnodig. Iedereen kan 100+ worden gezond en wel, daar mezelf hard voor maak. In een perfecte wereld gebeurd dit niet zo vroeg al.

Daarnaast genoeg mensen ken, die ziektes of hartaanvallen hebben overleefd, zoals mijn opa.

 

Voorkomen is beter dan genezen

Daarom doe ik wat ik doe, maak ik me overal zo hard voor, recht van spreken, bewijzen, wat er kan gebeuren, als je iets doet, en hoe het kan lopen, als je het anders doet.

Natuurlijk heb je het nooit volledig in de hand, maar je kunt er wel een behoorlijke invloed op uitoefenen, door zelf verantwoording te pakken voor alles wat je doet.

Rust In Vrede